Zuster Sandra kwam vertellen dat ik weer naar huis mocht en dat ik me eerst mocht douchen. Ik kreeg een schone handdoek en dook de douch in heerlijk stromend water over je heen maar eerst het verband er af, wat een vies gedoe zo’n rood vies bebloed verband maar goed het warme water deed mij goed.


Eenmaal weer aangekleed zei zuster Sandra dat ik het beste maandverband kon kopen, om de wond en mijn kleding schoon te houden dit omdat de wond niet gehecht was, dit doen ze niet omdat het de warmste plekje is van het lichaam en heel snel kan ontsteken. Ook moest ik drie keer per dag spoelen met lauw water!


Daar liep ik de afdeling af, een beetje wijdbeens, maar het maakte mij allemaal niets uit ik mocht naar huis. Eenmaal in de auto vroeg ik aan Monique heb jij maanverband! Nee, dat heb ik niet ik heb alleen maar tampons, daar had ik zuster Sandra niet over gehoord dus eerst nog even langs de supermarkt voor maandverband.


Daar stond ik met een spiegeltje ik was nieuwsgierig hoe het er allemaal uit zag. Ik schrok mij een hoedje toen ik het zag, ik snapte gelijk waarom ik maandverband nodig had, ik had er een KLUTJE bij gekregen. Zo noemen ze dat bij mannen die dubbel geslacht zijn. Ik had het idee dat ik nu kon kiezen hoe ik verder door het leven zou gaan als jongen of als meisje.


Na verschillende soorten verband te hebben uitgeprobeerd vond ik er een die bij mij paste. Wat een feest met vleugels en ik had de meest uitgebreide! Het is wel een gedoe elke keer zo’n verband aanleggen met plakstrook je moet wel uitkijken dat je hem niet onderste boven in je onderbroek stopt!


Voor een tampon was de wond te groot hij bleef niet zitten! Al met al een mooi verhaal en het is allemaal waar gebeurd. Maar uiteindelijk heb ik besloten om jongen te blijven, is in het gebruik toch veel gemakkelijker. Inmiddels is mijn klutje bijna dicht en verband gebruik ik niet meer. Nu is het nog een kwestie van tijd en kan ik weer heerlijk aan het werk! En nu is Samantha aan de beurt
wordt het een jongen of een meisje